Opper-Oostenrijks filharmonisch orkest - Galaconcert

De kracht van het lot

In deze concertserie verkent de OBERÖSTERREICH PHILHARMONIE - het orkest dat in 2021 werd opgericht door oprichter en dirigent Matthias Achleitner - muzikaal de alomtegenwoordige en centrale vraag van het lot.

We beginnen met de eerste mars uit Edward Elgars "Pomp and Cirumstance", die meestal direct wordt geassocieerd met koninklijke ceremonies en levensbeslissende fases of veranderingen en ons laat kijken naar de talloze positieve effecten van het lot. Daarna richten we onze aandacht op een van de meest noodlottige operafiguren bij uitstek, Georges Bizet's "Carmen" - de meest populaire melodieën zijn te horen: van de prelude en het intermezzo tot de wereldberoemde Habanera en het torero-lied. Een andere associatie met het noodlot is de duivel, en Joseph Hellmesberger junior heeft er een ongelooflijk indrukwekkende toontaal voor gevonden in zijn furieuze "Danse Diabolique". De bekronende finale van de eerste helft van het concert is de ouverture van Giuseppe Verdi's "La forza del destino". Met rusteloze, zeer snelle strijkersfiguren, melancholische houtblazersmelodieën en krachtige koperkoralen presenteert deze ouverture de kracht van het lot op een indrukwekkende muzikale manier met veel afwisseling.
Het hoogtepunt van het concert wacht in het tweede deel met Tsjaikovski's 5e Symfonie in E klein. In dit monumentale werk onderzocht de componist de kwestie van het lot en het geloof, vandaar dat het vaak de "Symfonie van het noodlot" wordt genoemd. De vier delen worden gekenmerkt door een gemeenschappelijk leidmotief - het "noodlotmotief". Het eerste deel begint met precies dit motief uit het niets - uiterste moedeloosheid en twijfel vormen de basisstemming van dit deel. Het tweede deel bevat waarschijnlijk de meest ontroerende hoornsolo uit de muziekgeschiedenis, door Tsjaikovski omschreven als een "lichtstraal". Verschillende uitbarstingen van de hoogste passie worden uiteindelijk wreed onderbroken door het motief van het noodlot. Dit motief is ook te horen aan het einde van het luchtige 3e deel - een langzame wals. In de finale is het noodlotmotief nu anders; het is niet langer wanhopig maar majestueus, in majeur in plaats van mineur. Na het snelle hoofddeel, dat uiteindelijk vastberaden en vol vertrouwen in de overwinning is, klinkt het motief nog een laatste keer als een bombastische triomftocht en eindigt Tsjaikovski zijn meesterwerk in een wervelende razernij.