Karmelitinnenkapelle

De stichter van de Karmelietenorde wordt beschouwd als de generaal van de Karmelietenorde, Johann Soreth, die de vrouwengemeenschap in België rond het midden van de 15e eeuw de regel en het habijt van de Karmelieten gaf. De karmelieten kwamen voor het eerst naar Linz in 1710, maar ze konden hun werk niet lang ontwikkelen. Keizer Jozef II schafte hun klooster in 1782 af en droeg het samen met de kerk over aan de Broeders van Barmhartigheid. De nonnen werden opgenomen door de Ursulinen en Elisabethinen van Linz.

Rond 1860 werd de Karmel van Linz met succes nieuw leven ingeblazen. Tussen 1872 en 1880 werd een nieuwe kerk gebouwd, maar deze werd grotendeels verwoest door luchtbombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De derde kerk die de karmelieten sinds hun vestiging in Linz bouwden, werd ontworpen door architect Hans Feichtlbauer. De kerk werd ingewijd in 1962. Aan de buitenkant gaat het gebouw op in de straatgevel. De muur van het schip wordt doorboord door zes boogramen. Het ontwerp van de gebrandschilderde ramen met de abstracte voorstellingen van de zeven zaligsprekingen en het raam van Maria Onbevlekt Ontvangen in het koor, dat bijna de hele hoogte van de ruimte beslaat, werd in 1962 gemaakt door Rudolf Kolbitsch. Drie ronde zuilen openen het middenschip naar een verhoogde, smalle zijbeuk. Een kruis hangend aan het plafond in het koor is een kenmerk dat de ruimte karakteriseert. Houten balken vormen het frame voor een rasterwerk dat herhaaldelijk wordt doorboord door openingen.

Het raakvlak tussen de dwars- en langsbalken is volledig doorlaatbaar. Het kruis is ontworpen door de kunstenaar Herbert Friedl, die in Pregarten bij Linz woont en al tientallen jaren thema's als lijden en dood onderzoekt. Eens per maand wordt er in deze kerk een dienst in het Sloveens gehouden.