Grafensteindenkmal

De Grafenstein is de zuidelijkste en belangrijkste van de 25 Oostenrijks-Beierse grensstenen die nog overeind staan op de huidige gemeentegrens tussen Waldzell en Redleiten, Frankenburg, Fornach en Pöndorf. Ze vormen ook de districtgrens tussen het Innviertel en het Hausruckviertel.

Van 1437 tot 1779 was dit ook de staatsgrens tussen het koninkrijk Beieren en het aartshertogdom Oostenrijk. Maria Theresia regeerde over het Aartshertogdom Oostenrijk met haar zoon Josef II en in Beieren volgde keurvorst Karl Theodor von der Pfalz keurvorst Maximiliaan III Josef op, die kinderloos stierf in 1777. Deze grens was gedurende de hele 18e eeuw zeer omstreden en een duidelijke afbakening werd pas in oktober 1770 overeengekomen tussen graaf Johann Ludwig II Khevenhüller von Frankenburg en de Beierse arrondissementsrechtbank van Friedburg, waarvan Josef Ferdinand, graaf van Rheinstein en Tattenbach, de beheerder was van 1762-1779.

Volgens de grensbeschrijving van griffier Johann Nißl uit Friedburg werden de grensstenen die sinds 1601 in Forstern stonden uiteindelijk verplaatst. De grensstenen hebben een ingegraveerde G.F. voor Grafschaft Frankenburg aan de Oostenrijkse kant en L.F. voor Landgericht Friedburg aan de Beierse kant. Het wapen kan vandaag de dag nog steeds op sommige stenen worden herkend. Toen de stenen eenmaal waren geplaatst, waren ze slechts een paar jaar geldig als soevereine grenzen, omdat de Vrede van Teschen in 1779 een einde maakte aan de Beierse Successieoorlog en het Innviertel aan Oostenrijk werd toegekend. Tussen 1805 en 1809 bezette Napoleon Bonaparte ons thuisland meerdere keren en vanaf 1809 stond het tijdelijk onder Beiers bestuur totdat het Innviertel in 1816 definitief Oostenrijks werd.

Het gedenkteken bestaat uit drie betonnen fauteuils met een zuilvormige rugleuning, die rond de Grafenstein in de betreffende gemeente staan. Bovenop de 180 cm hoge fauteuils staat het gemeentewapen en daaronder de naam van de gemeente in groene HPL-letters, gegoten in beton. De zittingen en rugleuningen zijn voorzien van eikenhouten palen. Een informatiebord (120 x 70cm) geeft uitleg over de historische achtergrond. Een aluminium doos met een gastenboek is bevestigd aan een buispaal op het informatiebord.

Voor toeristen is de Grafenstein alleen te voet bereikbaar, omdat alle toegangswegen boswegen zijn die niet toegankelijk zijn voor algemeen verkeer. De routes zijn (nog) niet bewegwijzerd.
1) Van Hocheck via de Klauskopfstraße naar de Hirschzunge ca. 3,5 km
2) Van Hocheck via Heuweg > Kalteis > Hirschzunge 4,5 km
3) Vanaf Seppenröth (Fornach) bospad Haselnußstaude (slecht aangegeven) 2,5 km
4) Rondje Hocheck > Grafenstein > Kalteis > Hocheck 8 km
5) Moos (Pöndorf) > Meisterholz > Kalteis > Hirschzunge 5.5 km
6) Hans Hermandinger biedt begeleide wandelingen aan voor schoolklassen, clubs, groepen enz.