Theaterverein Barocktheater Lambach

2-3 producties per jaar!

Onder abt Amandus Schickmayr (1746–1794) werd de benedictijnse theatertraditie nieuw leven ingeblazen; vanuit persoonlijke passie („excessivus amator musicae“) liet hij in 1770 het kloostertheater „opknappen“.

Zijn medebroeder P. Maurus Lindemayr (1723–1783), bekend als grondlegger van de Opper-Oostenrijkse dialectpoëzie, schreef in het kader van zijn rijke literaire oeuvre verschillende operalibretto’s. De muziek daarvoor werd meestal gecomponeerd door Joseph Langthaller (1722–1790), wiens familiebanden onder meer naar Traunkirchen leidden en die zijn opleiding genoot in het klooster Kremsmünster.

Contacten met de Mozarts
Vanaf 1768 waren ook Leopold en Wolfgang Amadeus Mozart meerdere malen te gast in Lambach, omdat vader Leopold een langdurige vriendschap onderhield met abt Amandus. Hij droeg vijftien symfonieën aan hem op (die bijna allemaal verloren zijn gegaan). De zogenaamde „Nieuwe Lambacher symfonie“ (G-groot, tegenwoordig in het stadsarchief van Augsburg) is bewaard gebleven. Ook zoon Wolfgang schonk de gastvrije abt een symfonie uit zijn jeugd (bekend als de Oude Lambacher symfonie, KV 45a, gecomponeerd in 1766 in Den Haag, in 1768 herwerkt voor de toewijding aan Lambach). Naast de Mozarts onderhield ook Johann Michael Haydn intensief contact met Lambach; ook hij droeg enkele werken op aan abt Amandus (o.a. de „Missa St. Amandi“), en zijn vrouw trad als zangeres op in het kloostertheater.
In het Lindemayr-herdenkingsjaar 1983 werd het barokke theater volledig gerestaureerd. Het is het enige bewaard gebleven kloostertheater van Oostenrijk.
In 2003 werd het, op initiatief van de heer Günther Morgen, uit zijn slaap gewekt en sindsdien worden er regelmatig voorstellingen gegeven.

In januari 2012 nam de vereniging „Barocktheater Lambach“ het beheer van het theater over.