BETTLERLAGER SCHLÖGEN

Gevangenkamp voor bedelaars in de corporatieve staat in "Oberfeld" in Vornwald, gemeente Waldkirchen/W.
Gebouwd: 29 juni - 20 augustus 1935 door de FAD (Vrijwillige Arbeidsdienst)
Opening: 02 september 1935
Sluiting: 16 april 1938

ARMOEDE IS DE ERGSTE VORM VAN GEWELD! (Mahatma Gandhi)

Tussen 1935 en 1938 bevond zich aan de huidige Nibelungenstraße in het dorp Vornwald (gemeente Waldkirchen am Wesen) het zogenaamde bedelaarskamp "Schlögen". Van dit grotendeels onbekende historische fenomeen van een "detentiecentrum voor bedelaars", dat werd opgericht ten tijde van de Oostenrijks-fascistische corporatieve staat, is vandaag de dag niets meer over. Het weerspiegelt de geschiedenis van economische ellende, politiek geweld en onderdrukking, maar bovenal is het de geschiedenis van armoede en hoe daarmee werd omgegaan. Tot slot is de plek symptomatisch voor het repressieve karakter van de Oostenrijkse corporatieve staat van 1934 tot 1938.

De periode tussen de twee wereldoorlogen werd gekenmerkt door economische instabiliteit, grote werkloosheid en, na de ineenstorting van de Oostenrijks-Hongaarse monarchie, een democratie die nog lang niet stevig gevestigd was. Het onverzoenlijke antagonisme tussen de twee politieke kampen, de heersende bourgeois en de socialistische oppositie, groeide.

Werkloosheid en een gelijktijdige verlaging van de sociale uitkeringen leidden tot een probleem van massale bedelarij. De regering overwoog daarom politiemaatregelen in te zetten om dit tegen te gaan. De verklaarde bedoeling was om de bevolking te beschermen tegen "bedelarij en landloperij" en om een afschrikkend effect te hebben op de verarmden, sommigen buiten hun schuld, maar ook op commerciële bedelaars. Dit leidde op 9 juli 1935 tot de uitvaardiging van de "Detentiekampwet" in Oberösterreich, die de rechtsgrondslag vormde voor de oprichting van het "Detentiekamp voor bedelaars in Schlögen". De locatie werd gekozen vanwege de uitbreidingswerkzaamheden aan de Nibelungenstraße, die al enkele jaren gepland waren en waarvoor veel arbeiders nodig waren.

Na de voltooiing van het bedelaarskamp vonden er zogenaamde patrouilles plaats in de hele provincie. Degenen die niet gerechtigd waren om in Oberösterreich te blijven, werden gedeporteerd en de anderen werden maximaal zes weken in het kamp in Vornwald opgesloten en gebruikt voor dwangarbeid. Op basis van de ontvangen arbeidslijsten werden ongeveer 3.000 gevangenen geregistreerd in de wegenbouw.

De maximale gelijktijdige bezetting van het kamp was iets meer dan 200 mensen. Van de geplande 48 uur arbeid per week, werd slechts ongeveer 42 uur per week daadwerkelijk gewerkt. In ruil kregen de gevangenen een klein loon, dat aan het einde van hun gevangenschap in natura werd uitbetaald. Sommigen van hen namen ook deel aan archeologische opgravingen in het gebied van de Romeinse burgerlijke nederzetting (nu een camping) tussen 6 en 20 oktober 1937.