Pfarrkirche St. Pankratius in Ranshofen

De huidige parochiekerk St. Pankratius was tot de opheffing van het klooster in 1811 de collegiale kerk van de augustijner kanunniken. Op laat-romaanse funderingen werd aan het begin van de 16e eeuw de laatgotische kerk gebouwd. In de 17e eeuw kreeg de kerk een barokke uitstraling. De toren dateert eveneens uit de 17e eeuw en werd in de 19e eeuw na een blikseminslag gerenoveerd.
Het vierbeukige schip had oorspronkelijk drie beuken. De zuidelijke zijbeuk is echter in de benedenverdieping dichtgemetseld, maar op de bovenverdieping opengesteld tot een oratoriumgang. Het koor bestaat eveneens uit vier traveeën en ligt twee treden hoger. De in barokstijl verbouwde gewelven zijn rijkelijk versierd met stucwerk van Matthias Salleitner en Josef Schmidt. De fresco’s met scènes uit het leven van de heilige Pankratius zijn geschilderd door Christoph Lehrl. De rozenkrankapel wordt afgesloten door een zeer decoratief smeedijzeren hekwerk met engelenfiguren. Dit werd aan het einde van de 17e eeuw vervaardigd door een naamloze meester uit het Innviertel. Boven de rozenkrankapel bevindt zich het voormalige gotische kloosterkoor met een prachtig netribbengewelf. Aan de zijmuren zien we waardevolle grafstenen die herinneren aan beroemde proosten van het klooster.
Het barokke hoogaltaar van gemarmerd hout met prachtige beelden is een werk van Sebastian Högenauer. Het altaarstuk „De onthoofding van de heilige Pankratius“ is geschilderd door Johann Kaspar Sing.