Naturschutzgebiet Rannatal

Welkom in het natuurreservaat Rannatal.

Het Rannadal is een stukje ongerepte natuur met onbeboste rotspartijen, waarop mossen en korstmossen zich thuis voelen op de schrale grond. Naast het uit loofbomen (iepen, essen, enz.) bestaande rotsbos oefent juist het sparrenrotsbos een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit, vooral in het voorjaar met het heldergroen stralende en in de herfst met het roestbruin verkleurde blad van de bosbessenstruiken.

Een bijzonder uniek natuurverschijnsel vormen de rotsstromen, die op sommige plaatsen vanaf de hellingen van het dal naar beneden lopen. Deze op elkaar gestapelde gneisblokken worden begroeid door een pioniersvegetatie van mossen en korstmossen. Het stralende geel van de rotsen is afkomstig van een watervrezende korstmossoort, het zwavelkorstmos (Chrysothrix chlorina). Men spreekt van blokstromen, omdat deze puinen nog steeds in beweging zijn en jaarlijks enkele centimeters verschuiven.

Geen wonder, want dit natuurjuweel met zijn natuurlijke bossen en rotspartijen is immers een belangrijk toevluchtsoord voor een groot aantal zeldzame en bedreigde soorten, zoals de smaragdhagedis, die hier zijn laatste toevluchtsoord in Opper-Oostenrijk buiten het Donautal vindt!

Ook minder bekende dier- en plantensoorten komen hier voor en voor de korstmosflora is de vallei een in Europa uitzonderlijke locatie. Het Rannadal wordt gekenmerkt door talrijke rotsstromen met metersdikke silicaatrotsen. In de tussenruimtes heersen constant lage temperaturen, waardoor sommige insectensoorten hier al sinds de ijstijd kunnen overleven. Op de plaatsen waar de koude lucht naar buiten stroomt, konden moerassen ontstaan.

Het Rannadal was bijna het slachtoffer geworden van de bouw van een elektriciteitscentrale, maar werd gelukkig in 2002 uitgeroepen tot natuurreservaat. In 2004 werd het ook aangewezen als Natura 2000-gebied.